منجى موعود در قرآن ناگفته پيداست كه « قرآن كريم » و « سنّت نبوى » دو شجره‌ى طوباى برآمده از يك ريشه‌ى مبارك‌اند و هردو متعلّق به يك قانونگذارند و بىترديد قرآن مجيد ، اعتقاد مسلمانان به ايده‌ى ظهور مهدى را - كه از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم متواتر است - با مجموعه‌اى از آيات شريفه تأييد كرده است ؛ آياتى كه بسيارى از مفسران آن‌ها را بر امام مهدى عليه السّلام تطبيق كرده‌اند كه ظهورش در آخر الزمان ، نويد داده شده است . هرگاه مطلبى از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم متواتر گردد ، ناگزير بايد پذيرفت كه قرآن حكيم آن را يكسره مسكوت نگذارده ، هرچند عقول ما آن را به سادگى درنيابد . زيرا خداوند متعال در وصف قرآن مىفرمايد : و ما بر تو اين كتاب را فرستاديم تا حقيقت هر چيز را روشن كند « 1 » . بنابراين ، استخراج اين عقيده از آيات مباركه بر عهده‌ى كسى است كه حقايق قرآنى را با فهمى درخور آن ، درك كند و ترديدى نيست كه بنابر نص حديث شريف ثقلين كه نزد همه‌ى مسلمانان متواتر است ، « اهل البيت » همتا و كفو قرآنند . ازاين‌رو ، بايد آياتى را كه ايشان بر ظهور مهدى عليه السّلام حمل كرده‌اند ، دليل قرآنى ايده‌ى مهدويت به شمار آريم . 1 در اين زمينه احاديث فراوانى از حضرت ائمه عليهم السّلام نقل شده كه آيات بسيارى را بر حضرت مهدى عليه السّلام تطبيق فرموده‌اند ؛ البته در نوشتار حاضر بخشى از اين احاديث را ذكر مىكنيم كه مورد تأييد نصوص روايى و تفسيرى مذاهب اهل سنت نيز باشند .

--> ( 1 ) . نحل / 89 .